Szukaj produktu

Subskrypcja

Cenniki do pobrania

Statystyki

Liczba produktów:: 1516
Liczba kategorii:: 119
Liczba nowości:: 51
Aktualne promocje:: 33
Liczba odsłon:: 7233477

Cuda księdza Jerzego - Małgorzata Pabis

W magazynie:: jest

nasza cena: 26.90 zł
cena rynkowa: 29.90 zł
Powiadom znajomego

Atrybuty

ilustracje: fotografie
stron: 206
format: 130x200 mm
oprawa: miękka
ISBN: 978-83-7569-224-2
data dodania do księgarni: 03.06.2011

Mój syn pomoże... – powiedziała kiedyś Marianna Popiełuszko do siostry Jany Płaskiej, urszulanki. I pomógł. Przychodził z pomocą wielu ludziom, wypraszając im u Pana Boga zdrowie, potomstwo, znalezienie pracy. Był i jest blisko swoich najbliższych – mamy, rodzeństwa, kuzyna, ale także przyjaciół, z którymi spotykał się bądź to na Mszach Świętych za Ojczyznę, bądź na wycieczkach czy imieninach.

Kilkadziesiąt takich świadectw można znaleźć w książce Cuda księdza Jerzego. Wszystkie pokazują, jak wielkim orędownikiem u Pana Boga jest nam współczesny męczennik – bł. ks. Jerzy Popiełuszko z Żoliborza. „Mój syn pomoże...” – powiedziała mama kapłana. Te świadectwa są dowodem, że wciąż pomaga...

spis treści

Uzdrowienie Mamy

Rodzeństwo

Kuzyn

Uzdrowiona z anoreksji

Mój syn pomoże...

Żył dla beatyfikacji

Orędownik

Uratował "swoją adoptowaną córkę"

Pewni pomocnicy księdza Jerzego

Kierował ręką chirurga

Wyprosił mi zdrowie

Choroba znikła

Łaska spotkania

Bytomski Popiełuszko

On walczył o mnie

Odzyskała wzrok

Dar życia

Serce ma w normie

Ocalałam z wypadku

Z łaski Boga

Punkt odniesienia

On był swój

Przez życie z ks. Jerzym

Świadectwo przyjaciela

Odwaga świętości

Jurek, stań przy mnie!

Szef

fragment

Uratował "swoją adoptowaną córkę"

- Ksiądz Jerzy Popiełuszko we wrześniu 1982 roku błogosławił moje małżeństwo. Rok później, w listopadzie, urodziła nam się córka Monika. Jej chrzest odbył się 25 grudnia 1983 roku. Kiedy ks. Popiełuszko wziął naszą córeczkę na ręce, powiedział: "To będzie moja adoptowanacórka". pamiętam, że pogrzeb ks. jerzego odbył się 3 listopada 1984 roku, w jej pierwsze urodziny. Gdy Monika miała pięć lat, zdarzył się wypadek. Była pod opieką babci, która zadzwoniła do nas, że córka jest w Szpitalu Bielańskim - rozpoczyna swoją opowieść Leszek Prusakow z Warszawy.

Pan Leszek z wykształcenia jest technikiem rentgenowskim. Pracował w szpitalu, do którego zawieziono jego córkę.

- W laboratorium chirurgii dziecięcej lekarka powiedziała mi, że wszystko z dzieckiem w porządku, ranka głęboka, ale czysta i zaszyta. Monika powiedziała lekarzom, że przeszła przez płot i wpadła na druty, a że była dzieckiem wyjątkowo sprawnym fizycznie, wierzyłem jej. Po roku dziecko zaczęło utykać. Nie wiązaliśmy jednak tego z wcześniejszym wypadkiem. Kiedy nasza córka miała sześć lat, trafiła do najelpszych specjalistów. Nie poprzestawaliśmy jednak na tym i przed każdą diagnozą lekarską biegliśmy do kościoła św. Stanisława Kostki w Warszawie na Mszę Świętą w intencji Moniki - wspomina mężczyzna.

Z czasem okazało się, że dziewczynka przeszła przez płot do sąsiada. Idąc za kotem, weszła na szklarnię, która się pod nią załamała. Spadła prawie dwa metry w dół. Do dziś nikt nie wie, jak stamtąd wyszła. Zapamiętała rękę, która ją wyciągnęła. Sama wróciła przez płot. Szkło wbiło jej się jendka w rdzeń kręgowy. Nik tego nie zauważył. Odbyła się operacja, którą przeprowadzał prof. Donat Tylman w szpitalu na ul. Szaserów w Warszawie. Jej przebieg był filmowany, bo było to chyba pierwsze w Polsce zdarzenie wyciągania obcego ciała, które tkwiło w rdzeniu kręgowym. Operacja udała się i szkło usunięto. Niestey, sześcioletnia Monika miala w ogóle niewładne nogi.

- Po operacji zapytaliśmy się córki: "Monisiu, co pamiętwasz z tej operacji?". A ona nam odpowiedziała: "Wszystko pamiętam, jak jechałam na wózku, potem byłam na sali z zielonymi kafelkami Wszyscy byli ubrani na zielono, mieli maski, tylko ks. Jerzy nie miał". Zdziwiłem się, bo córka przecież nawet nie znałaks. Jerzego. To prawda, w naszym domu dużo się o nim mówiło, ale ona go nigdy nie widziała. Zapytałem ją więc znowu: "Co ty dziecko mówisz?", a ona dodała z całą mocą: "Tylko ks. Jerzy był bez maski i był w czarnej sukience". Ja myślałem, że ona bredzi, więc zapytałe: "No i co ks. Jerzy robił?". Ona odpowiedziała: "Siedział na taborecie i trzymał mnie za rękę". I mówiła to tak naturalnie, że pielęgniarki bały się tego śłuchać i wychodziły z sali. Gdy poszliśmy do prof. Tylmana z podziękowaniem za udaną operację, on użył stwierdzenia, że operacja poszła, jakby ktoś mu rękę prowadził. Drugi lekarz, dr Rudnicki, to potwierdzał. Teraz mam pewnoć, że Jerzy zachował to ojcostwo nad Moniką, tak jak obiecał. Oan miała w ogóle nie chodzić albo poruszać się o kulach. Teraz tylko lekko utyka na jedną nogę - opowiada Leszek Prusakow.

Szkło wyjęte z rdzenia kręgowego dziewczynki jej rodzice oddali jako wotum do kościoła św. Stanisława Kostki w Warszawie.