Żyć lepiej - Elżbieta Sujak

Żyć lepiej - Elżbieta Sujak
W magazynie:
brak
Ocena:
1.00

nasza cena: 19.90 zł
Powiadom znajomego

Atrybuty

stron
244
format
125 x 195
oprawa
miękka
ISBN
83-211-1615-9
data dodania do księgarni
08.03.2010
Nakład wyczerpany
Dr Elżbieta Sujak w sposób mądry i przystępny ujawnia potrzeby i możliwości rozwoju człowieka: uczuciowego, intelektualnego i religijnego. Mówi o kształtowaniu życia tak, by miało ono sens, ukazuje, że ten rozwój może trwać od urodzenia po śmierć.
 
Potrzeba powszechnego samodoskonalenia się ludzi jest wielkim odkryciem i wyzwaniem XX wieku, wieku specjalizacji i dzielenia ludzkich umiejętności i talentów na coraz to węższe dziedziny. Zrozumiałą jest więc rzeczą, że z chwilą poszerzenia się obszaru swobodnego przepływu idei polski rynek czytelniczy został zalany poradnikami autorów zachodnich mających receptę na wszystko: od tego, jak gotować, po - jak żyć.
 
Tymczasem mamy rodzimych autorów, którzy z nieporównanie większym zrozumieniem realiów naszego życia i mentalności mogą pomóc w samodoskonaleniu się, w rozwijaniu umiejętności i talentów, w realizowaniu ludzkich potrzeb.
 
Dr Elżbieta Sujak, lekarz i specjalista od spraw rodziny, bezsprzecznie należy do czołówki tej, jeszcze niezbyt licznej, grupy autorów. Jej książka "Życie jako zadanie" opublikowana przez IW Pax wzbudziła duże zainteresowanie Czytelników i była kilkakrotnie wznawiana.
 
Żyć lepiej
(fragment książki)
 
POWOŁANIEM CZŁOWIEKA JEST ROZWÓJ

 

Kiedy mówimy „człowieczy los” , to nazbyt często przyjmujemy, że jest on kształtowany od zewnątrz: nie wybieramy momentu przyjścia na świat, nie mamy wpływu na miejsce urodzenia, środowisko ludzkie, w którym rozwijamy się przez całe dzieciństwo. Myśląc o „losie”, myślimy raczej o tym, co się nam w życiu przydarzyło, choć z naszym udziałem i często zgodnie z naszą wolą. Także gdy mówimy „doświadczenie”, to łączymy je z latami pracy, ze wszystkim, czego byliśmy w swoim życiu uczestnikami, świadkami i co nauczyło nas właściwie odczytywać zjawiska zachodzące wokół nas, rozpoznawać wartość ludzi, przewidywać skutki takiego czy innego postępowania, takiej czy innej życiowej decyzji.
 
Kiedy mówimy „rozwój”, to najczęściej myślimy o dziecku rosnącym, coraz bardziej sprawnym i samodzielnym, nabierającym coraz to nowych umiejętności. Gdy osiągnie swoją dorosłość, przestajemy na ogół mówić o jego rozwoju, sądzimy bowiem, że ten rozwój zakończył się wraz ze wzrostem ciała i dojrzewaniem organizmu. I trochę tak jest: zakończył się pierwszy etap ludzkiego rozwoju, ten, który jest zakodowany genetycznie już w najwcześniejszym okresie życia zarodka ludzkiego poczętego w organizmie matki. Podobnie w nasieniu zakodowana jest roślina, a w pączku kwiatowym – owoc. Koniec dzieciństwa to także koniec tego procesu rozwoju psychicznego, który niemal w pełni zależny jest od pomocy wychowujących: rodziców, nauczycieli.
 
Rozwój człowieka nie kończy się jednak z chwilą skończenia szkół i studiów, z uzyskaniem zdolności do samodzielnego życia w społeczeństwie przez sumienną czy nawet twórczą pracę. Nie kończy się także w momencie zawarcia małżeństwa i wydania na świat potomstwa. Proces ludzkiego rozwoju trwa nadal, lecz nie jest już samoistny, jak ten uzależniony od kodu genetycznego czy bodźców wychowawczych. Pozostaje jak szansa i możliwość, a zależy od tego, czy człowiek tę szansę i możliwość pozna, przyjmie, podejmie – słowem, zaangażuje się we własny rozwój. Takie zaangażowanie jawi się jako oczywiste, gdy ktoś dalej kształci się, np. w szkole dla pracujących, lub studiuje zaocznie albo tylko kończy kurs prawa jazdy, kroju i szycia, języka obcego. Wtedy każda godzina spędzona na wykładzie czy nad książką przynosi satysfakcję poznania czegoś, przyswojenia sobie określonych wiadomości czy nowych umiejętności. Można gratulować tym, którzy nie ustają w wysiłkach kształcenia się w ten sposób. Nie jest to jednak jedyna droga ludzkiego rozwoju. Stanowi tylko jedną z wielu dróg, najprostszą i niemal od razu premiowaną satysfakcją.
 
Rozwój człowieka jest wielokierunkowy, wielotorowy i trwa przez całe życie, niezależnie od procesu starzenia się organizmu. Całe bowiem życie, niemal w każdej sytuacji, zawiera szanse rozwoju: w pracy i zabawie, w życiu rodzinnym i religijnym, w przyjaźni. Przez szansę rozumiem tu możliwość, a nie konieczność. Szanse nie przez wszystkich bywają dostrzeżone i wykorzystane. Rozwój, który dzięki nim można uzyskać nie kosztuje ani grosza. Nikt i nic jednak nie może zmusić do zaangażowania się we własny rozwój. Można nie podjąć żadnej z szans, pozostać w tym punkcie, jaki zawdzięcza się dziedzictwu oraz staraniom wychowawczym rodziców i nauczycieli. Właściwie nawet nie jest możliwe pozostawienie w jakimkolwiek punkcie dojścia, bo sam przebieg życia zawiera alternatywę rozwoju albo regresji, czyli stopniowego zaniku sprawności dotychczas nabytych. Można zaniechać rozważań nad sensem życia, stępić przeżywanie uczuciowe, doprowadzić do narastania bierności w podejmowaniu się tego tylko, co konieczne w codziennym życiu. Prawdziwemu rozwojowi zagraża także rozwój złudny, polegający na materialnym dorabianiu się, gromadzeniu przedmiotów i przeżyć, w „zaliczaniu” konsumowanych wartości kulturalnych: „widziałem, zwiedziłem, poznałem”.
 

Tymczasem wszystko, cokolwiek przeżywam, może przyczynić się do rozwoju dopiero wtedy, gdy zostanie dostrzeżona ukryta w przeżyciu szansa. Samo bierne przeżywanie nie stanowi jeszcze rozwoju. Prowadzi do niego dopiero stawianie pytań o sens i znaczenie, poszukiwanie odpowiedzi, czasem cierpliwe czekanie na odpowiedź, aż przyjdzie ona w następnym przeżyciu lub w konfrontacji z tym, co zostało człowiekowi dane jako prawda objawiona...

(fragment rozdziału I)

 
 
Żyć lepiej
spis treści:
 

1. POWOŁANIE DO ROZWOJU

 

Powołaniem człowieka jest rozwój

Potrzeba rozwoju

Odwaga rozwoju

Naiwna koncepcja rozwoju

Przystosowanie jako szansa rozwoju

Praca jako szansa rozwoju

O rozwoju uczuciowym

Rozwój intelektualny człowieka

 

2. WOBEC SAMEGO SIEBIE

 

Otworzyć się na siebie

Zgodzić się na siebie

Człowiek – istota prymitywna

Elementarne potrzeby ludzkie a rozwój

Potrzeby wyższe człowieka

Działanie i świadomość

Myślenie uczuciowe – mechanizmy obronne

Co robić z gniewem?

Poczucie winy

Uczucia i grzech

 

3. BYĆ ALBO MIEĆ

 

Potrzeba własnej wartości

Być albo mieć

Oswoić ubóstwo

Rozwój a awans

Marzenie i obowiązek

Sukcesy i niepowodzenia

O rywalizacji

 

4. SAMOTNOŚĆ

 

Nie mam człowieka…

Zagrożenia, jakie niesie samotność

Wartość i szansa samotności

Wyjść z samotności

 

5. SPOTKANIA

 

Spotkania jako szansa rozwoju

Spotkania prawdziwe

Głód szacunku

Namiastki szacunku

Istota chamstwa

Życzliwość

O pomaganiu

 

6. MIĘDZY TOBĄ A MNĄ

 

Milczenie

Mowa jest srebrem…

Rozmawiajmy słuchając

Rozmawiajmy

Znaczenie słowa

Otwartość i skrytość

Przepraszać i wybaczać

Korzenie nieprzyjaźni

 

7. PARTNERSTWO

 

Co to jest partnerstwo

Małżeńskie rozmowy

Mała, a groźna niesprawiedliwość

Bariery

Dom jako środowisko rozwoju

Rodzina mocna

 

8. WSZYSCY JESTEŚMY WYCHOWAWCAMI

 

Wychowanie bez porażek

Wychowanie z pozycji siły

Dlaczego dzieci bywają nieposłuszne

Dziecięce kłamstwo

Wyrastanie

 

9. WYCHOWANIE W DUCHU MATKI BOŻEJ      

 

Umieć słuchać

Wyrażać radość

Mówić o tym, co się przeżywa

Zostawić wolność decyzji

Pozwolić odejść

Obecność w cierpieniu

 

10. RELIGIJNOŚĆ

 

Troistość życia religijnego

Rozwój życia wiarą

Wiara a wolność

Rozwój religijny człowieka

Dojrzewanie sumienia

Psychologiczny wymiar pokuty

Trzecia droga – życie konsekrowane świeckich
 
 

Recenzje/Opinie o produkcie

Brak recenzji/opinii o tym produkcie

Dodaj swoją recenzję/opinię